《水龙吟(爱李延年歌、淳于髡语合为词,庶几高唐、神女、洛神赋之意云)》拼音版

宋代辛弃疾

shuǐlóngyínàiyánniánchúnkūnwèishùgāotángshénluòshénzhīyún--xīn

shícéngyǒujiārénpiānránjuéshìérwèilùnqīngchéngzàiyòuqīngrénguóníngzhīqīngchéngqīngguójiārénnánkànxíngyúnxíngcháocháoyángtáixiàxiāngwángtángshànggènglánzhúmièzhǔrénliúkūnsòngzūnzuòluójīnjiěwēiwénxiāngdāngzhīshízhǐyíndànchuàiyòujiē

辛弃疾简介

宋代·辛弃疾的简介

辛弃疾昔时曾有佳人,翩然绝世而独立。未论一顾倾城,再顾又倾人国。宁不知其,倾城倾国,佳人难得。看行云行雨,朝朝暮暮,阳台下、襄王侧。堂上更阑烛灭。记主人、留髡送客。合尊促坐,罗襦襟解,微闻芗泽。当此之时,止乎礼义,不淫其色。但□□□□,啜其泣矣,又何嗟及。...〔► 辛弃疾的诗(706篇) ► 辛弃疾的名句(78条)